Wiertnice na statywie

W tej kategorii ten sam silnik występuje w dwóch postaciach i warto wiedzieć, którą się kupuje.

Sam silnik — DD 22 albo DD 33 — ma sens, gdy statyw już jest na wyposażeniu i pasuje: DD 22 współpracuje z DS 250, DD 33 z DS 400. To także droga dla ekipy, która wymienia zużyty silnik, a konstrukcję nośną zostawia.

Komplet — DS220-22 albo DS400-33 — to ten sam silnik ze statywem dobranym fabrycznie. Zaletą jest pewność, że zakres statywu odpowiada zakresowi silnika: nie da się kupić maszyny na 400 mm i postawić jej na kolumnie o zakresie 252 mm.

Masy w danych dotyczą samego silnika — 9,5 i 15,3 kg — a statyw dokłada 16,5 albo 27,8 kg. Przy planowaniu transportu liczy się suma, nie liczba z karty silnika.

Wiersze „beton" i „cegła" podają trzy wartości, po jednej na bieg — to nie są warianty do wyboru, tylko maksymalna średnica przy danym przełożeniu. Koronka ⌀ 350 mm w DD 33 pracuje wyłącznie na pierwszym biegu, przy 400 obr./min; przy 1200 obr./min prędkość obwodowa byłaby wielokrotnie za wysoka i segmenty by się wygładziły.

DD 22 pobiera 11 A, więc pracuje z typowego obwodu 16 A z zapasem na oświetlenie i drobny sprzęt. DD 33 pobiera 16 A — dokładnie tyle, ile wynosi zabezpieczenie — co w praktyce oznacza obwód wyłącznie dla niej, i to sprawny.

Konsekwencja jest projektowa, nie sprzętowa. W budynku użytkowanym, z instalacją sprzed lat, DD 33 potrafi wywalać zabezpieczenie mimo poprawnej pracy — nie dlatego, że jest wadliwa, tylko dlatego, że pracuje na granicy obwodu. Przy przewiertach ⌀ 300–400 mm w takich warunkach planuje się zasilanie razem z robotą.

Drugą różnicą jest napięcie: DD 22 pracuje zarówno na 110 V, jak i 230 V, co przy budowach z napięciem bezpiecznym bywa warunkiem wejścia na plac.

Od największej średnicy, jaka pojawi się w robocie

Przewierty instalacyjne — wentylacja, kanalizacja, przepusty — mieszczą się zwykle w 220 mm i wtedy właściwy jest DD 22. Powyżej tej granicy, przy kominach, szybach i większych przepustach, nie ma alternatywy dla DD 33: to nie jest kwestia mocy, tylko zakresu statywu, na którym silnik pracuje.

Sprawdź, czy masz statyw i czy pasuje

Silnik kupowany osobno ma sens tylko wtedy, gdy konstrukcja nośna jest właściwa. DS 250 obsługuje średnice do 252 mm i przyjmuje DD 18, DD 22 oraz DDB 26; DS 400 obsługuje do 402 mm i jest przeznaczony dla DD 33. Postawienie silnika na za małym statywie nie zwiększa jego zakresu ani o milimetr.

Policz masę całego zestawu

Zestaw DS220-22 to 9,5 + 16,5 kg, a DS400-33 — 15,3 + 27,8 kg. Do tego dochodzi mocowanie i woda. Przy pracy na wysokości albo w ciasnym szybie instalacyjnym te 43 kg rozkłada się na dwa wnoszenia, a nie jedno — i to też planuje się przed wyjazdem na budowę.

Ustal, gdzie idzie woda

Wiercenie na mokro przy ⌀ 300 mm daje ilość szlamu, której nie da się zetrzeć szmatą. Trzeba z góry wiedzieć, gdzie zostanie zebrany — zawiesina cementowa nie idzie do kanalizacji. Do tego zadania służą odkurzacze do szlamu.

Konstrukcje nośne, ich zakresy i mocowanie opisują statywy i akcesoria do wiertnic. Maszyny do pracy z ręki, do 80 mm, są w ręcznych wiertnicach do betonu, a koronki — w wiertłach koronowych diamentowych. Szlam z wiercenia na mokro zbierają odkurzacze do szlamu.