Tarcza szlifierska Toolsa TMC 250 (średnio twardy beton)
- Toolsa GX 250, Norton Clipper CG 252 i inne
- 10 x 10 x 40 mm
- Średnio twardy beton
Tarcza szlifierska to gotowe narzędzie robocze szlifierki jednotarczowej: komplet segmentów osadzony na jednym korpusie 250 mm, przykręcanym na cztery śruby. W odróżnieniu od głowicy z wymiennymi segmentami tarcza ma jedną gradację na stałe i robi jeden etap pracy — otwiera beton albo zdziera powłokę.
4 produkty
Trzy tarcze odpowiadają twardości posadzki: TSC do miękkiego i ściernego betonu, TMC do średnio twardego, THC do twardego. Każda ma 20 segmentów 10 × 10 × 40 mm w gradacji 30. Dwie pozostałe zdejmują powłoki: PCD pracuje bez ogranicznika głębokości, PCD Hybrid ma dodatkowy segment szlifierski, który tę głębokość trzyma w ryzach.
Wszystkie pasują do Toolsa GX 250, Norton Clipper CG 252 i innych maszyn 250 mm z czterośrubowym rozstawem. Maszyny są w szlifierkach do betonu, narzędzia wymienne — w padach i segmentach diamentowych.
Szlifierka jednotarczowa 250 mm może pracować na dwa sposoby i to jest pierwsza decyzja, jaką podejmuje kupujący. Oba prowadzą do tego samego betonu, ale inaczej rozkładają koszt i inaczej ograniczają zakres pracy.
Segmenty są osadzone na korpusie i nie zdejmuje się ich pojedynczo. Tarcza ma więc jedną gradację przez całe życie i wykonuje jeden etap obróbki. Kiedy segmenty zejdą, wymianie podlega całe narzędzie. W zamian montaż to cztery śruby i żadnego dobierania kompletów: narzędzie jest wyważone fabrycznie, a operator nie ma czego pomylić.
Nasze tarcze do betonu mają 20 segmentów o wymiarach 10 × 10 × 40 mm. Powierzchnia styku z posadzką to 80 cm² — około 16% pola tarczy 250 mm, które ma 491 cm². Reszta to przestrzeń na odprowadzenie urobku; gdyby diament pokrywał całe koło, narzędzie ślizgałoby się po mleczku zamiast je zbierać.
Głowica trzyma segmenty magnetycznie albo w systemie RediLock i pozwala przejść przez kolejne gradacje bez zdejmowania narzędzia z maszyny. To jedyna droga, jeśli posadzka ma być polerowana: gradacje 20, 30, 80 i 120 w segmentach i 50–1000 w padach opisaliśmy w padach i segmentach diamentowych. Zużywa się tam sam segment, a głowica zostaje.
Nasza jednotarczowa szlifierka Toolsa GX 250 wychodzi z magazynu z tarczą w gradacji 30 do twardego betonu oraz z głowicą do segmentów diamentowych i ścienną osłoną pyłową. Głowica jest demontowalna, więc ta sama maszyna robi zdzieranie tarczą i polerowanie segmentami — kupując tarczę, nie zamyka się sobie drugiej drogi.
Litery w nazwie wskazują posadzkę, do której tarcza jest przeznaczona: TSC do miękkiego i ściernego betonu oraz jastrychów, TMC do średnio twardego, THC do twardego betonu i posadzek przemysłowych. Spoiwo dobrano już w fabryce — odwrotnie do materiału, bo osnowa musi się ścierać, żeby odsłaniać kolejne kryształy diamentu. Mechanizm i pełną skalę twardości opisaliśmy przy segmentach diamentowych; przy tarczy wystarczy ocenić posadzkę.
Wszystkie trzy mają gradację 30 — ziarno do otwierania betonu, zdejmowania mleczka cementowego i odsłaniania kruszywa. Tarczy o gradacji wykończeniowej w tej serii nie ma i nie jest to przeoczenie: przy jednym komplecie segmentów na stałe narzędzie do połysku byłoby użyteczne przez jeden etap na sto.
Diament polikrystaliczny podważa warstwę i zrywa ją płatami, zamiast ścierać. To narzędzie do żywic epoksydowych, klejów po wykładzinie i grubych powłok, które zwykłemu diamentowi zabijają segment w kilka minut. Tarcza PCD 250 ma same segmenty PCD i żadnego elementu, który ograniczałby zagłębienie — schodzi nawet o kilka milimetrów w jednym przejściu. Na cienkiej warstwie i na wyrównanej posadzce to za dużo.
Do tarczy PCD Hybrid 250 dołożono zwykły segment szlifierski w gradacji 30. Sunie on po betonie i podpiera narzędzie, więc segmenty PCD nie zanurzają się głębiej, niż trzeba. Tarcza pracuje wolniej od pełnego PCD, ale nie żłobi podłoża — to wersja na farby, cienkie kleje i powłoki, pod którymi beton ma zostać płaski.
| Tarcza | Do czego | Segmenty | Gradacja | Kontrola głębokości |
|---|---|---|---|---|
| TSC 250 | miękki, ścierny beton i jastrych | 20 × 10 × 10 × 40 mm | 30 | pełny styk segmentów |
| TMC 250 | średnio twardy beton | 20 × 10 × 10 × 40 mm | 30 | pełny styk segmentów |
| THC 250 | twardy beton, posadzka przemysłowa | 20 × 10 × 10 × 40 mm | 30 | pełny styk segmentów |
| PCD 250 | żywice epoksydowe i kleje | segmenty PCD | — | brak — zdziera na kilka mm |
| PCD Hybrid 250 | farby, kleje, cienkie żywice | PCD + segment szlifierski | 30 | segment podpiera tarczę |
Wszystkie tarcze mają korpus 250 mm i czterośrubowy rozstaw otworów, więc pasują do Toolsa GX 250, Norton Clipper CG 252 i innych maszyn tej klasy.
Jeśli na posadzce leży warstwa obcego materiału — żywica, klej, farba — tarcza diamentowa zapcha się nią, zanim cokolwiek zbierze. Do powłok idzie PCD albo PCD Hybrid, do samego betonu TSC, TMC lub THC. Granica jest ostra: PCD zrywa, diament ściera, i żadne z tych narzędzi nie zastępuje drugiego. Dopiero po zdjęciu powłoki wraca się na tarczę diamentową, żeby wyrównać odsłonięty beton.
Beton bez metryki ocenia się w pracy. Jeśli po kilkunastu metrach kwadratowych tarcza wygląda jak nowa, a postęp jest wolny — posadzka jest twarda i segment się nie otwiera; następnym razem bierz oznaczenie o stopień wyżej. Jeśli segmenty znikają w oczach, a spod maszyny leci gęsty pył — beton jest miękki i ścierny, czyli teren dla TSC. Jastrychy cementowe i świeże wylewki prawie zawsze zachowują się jak materiał miękki, mimo że w dotyku wydają się twarde.
Sama tarcza nie tnie — dociska ją masa maszyny. GX 250 waży 60 kg, a komplet dociążenia 2 × 7 kg podnosi ją do 74 kg, czyli o niemal jedną czwartą. Na twardym betonie to często różnica między szlifowaniem a polerowaniem powierzchni bez efektu. Falownik daje z kolei 350–1500 obr./min, co na krawędzi tarczy 250 mm oznacza prędkość obwodową od 4,6 do 19,6 m/s — ten sam zakres obsługuje i lepki klej, i twardy jastrych.
Skala tarcz kończy się na THC. Do betonów bardzo twardych — zatartych mechanicznie, utwardzanych powierzchniowo, z posypką kwarcową — służy oznaczenie XHC, które występuje wyłącznie jako segment na głowicę. Tarczą da się tam pracować, ale THC będzie schodzić wolno i zużyje się nierówno. Maszyny gotowe pod ten rodzaj pracy stoją w planetarnych szlifierkach do betonu.
Szlifowanie betonu na sucho uwalnia pył krzemionkowy, a GX 250 ma przyłącze odkurzacza Ø 50 mm i ścienną osłonę pyłową właśnie po to, żeby go zebrać u źródła. Bez odciągu pył osiada na tarczy i działa jak warstwa smaru między diamentem a betonem: narzędzie przestaje brać, choć nie jest zużyte. Odkurzacze dobrane do tej pracy są w odkurzaczach do szlifierek i frezarek.
Tarcza to gotowe narzędzie: 20 segmentów 10 × 10 × 40 mm osadzonych na korpusie 250 mm, przykręcanym na cztery śruby. Ma jedną gradację na stałe i po zużyciu wymienia się ją w całości. Głowica trzyma segmenty magnetycznie albo w systemie RediLock, pozwala przejść przez gradacje 20, 30, 80 i 120 bez zdejmowania narzędzia z maszyny, a zużywa się w niej tylko segment. Tarcza jest prostsza i szybsza w montażu, głowica tańsza w eksploatacji i jedyna sensowna, gdy posadzka ma iść do połysku. Szlifierka Toolsa GX 250 przyjmuje oba rozwiązania — głowica jest demontowalna.
Oznaczenie tarczy opisuje beton, nie spoiwo: TSC idzie na miękki i ścierny beton oraz jastrychy, TMC na średnio twardy, THC na twardy i posadzki przemysłowe. Wszystkie trzy mają po 20 segmentów w gradacji 30. Twardość spoiwa dobrał już producent — odwrotnie do materiału, bo osnowa musi się ścierać, żeby odsłaniać kolejne kryształy diamentu. W praktyce: tarcza, która po kilkunastu metrach wygląda jak nowa i idzie wolno, jest za miękko dobrana do posadzki; tarcza znikająca w oczach trafiła na beton zbyt ścierny.
Tarcza PCD 250 zdejmuje z betonu warstwy obcego materiału: żywice epoksydowe, kleje po wykładzinach, grube powłoki malarskie. Diament polikrystaliczny podważa je i zrywa płatami, zamiast ścierać — dlatego nie zapycha się tak jak segment diamentowy, któremu miękki klej zalepia osnowę w kilka minut. Wersja z samymi segmentami PCD nie ma żadnego elementu ograniczającego zagłębienie i potrafi zejść o kilka milimetrów w jednym przejściu. To narzędzie do zrywania, nie do wyrównywania: po nim posadzkę doprowadza się do płaskości tarczą diamentową w gradacji 30.
Różnicą jest kontrola głębokości. PCD 250 ma wyłącznie segmenty PCD i pracuje najagresywniej, jak się da — zdejmuje nawet kilka milimetrów w jednym przejściu, więc na cienkiej powłoce wyżłobi beton. PCD Hybrid 250 ma dodatkowo zwykły segment szlifierski w gradacji 30, który sunie po betonie i podpiera narzędzie, przez co segmenty PCD nie schodzą głębiej, niż trzeba. Hybryda pracuje wolniej, ale zostawia płaskie podłoże. Pełne PCD bierze się do grubych żywic i twardych klejów, hybrydę do farb, cienkich klejów i wszędzie tam, gdzie beton ma zostać równy.
Nie. Tarcze mocowane są na cztery śruby do maszyn jednotarczowych 250 mm — Toolsa GX 250, Norton Clipper CG 252 i konstrukcji o tym samym rozstawie. Głowica planetarna ma kilka mniejszych talerzy wirujących wokół własnych osi i przyjmuje segmenty mocowane magnetycznie albo w systemie RediLock, a nie jedną dużą tarczę. To dwa niezamienne układy. Wyjątkiem jest sama GX 250, która ma demontowalną głowicę: ta sama maszyna pracuje raz tarczą, raz segmentami — ale nie zmienia to zasady, że tarczy nie założy się na maszynę planetarną.
Nie tarczą z tej serii. Wszystkie trzy tarcze do betonu mają gradację 30, czyli ziarno do otwierania powierzchni, zdejmowania mleczka cementowego i odsłaniania kruszywa. Połysk powstaje dopiero po przejściu kolejnych gradacji — 80 i 120 w segmentach, potem 50, 100, 200, 400, 800 i 1000 w padach diamentowych. Etapu nie da się przeskoczyć, bo każda gradacja usuwa rysy po poprzedniej. Tarcza wykonuje więc pierwszy krok, a wykończenie idzie już na głowicy z wymiennymi segmentami i padami.
Zapasem materiału jest wysokość segmentu, która wynosi około 10 mm. Zużywa się ona tym szybciej, im bardziej ścierna jest posadzka i im gorzej dobrane oznaczenie — na jastrychu tarcza THC schodzi wielokrotnie szybciej niż TSC. Sygnałem do wymiany jest starta warstwa diamentu i pojawiający się metal osnowy: narzędzie zaczyna wtedy wygładzać beton, zamiast go zbierać, a maszyna grzeje się bez efektu. W tarczy wymienia się całe narzędzie — pojedynczych segmentów nie da się odkręcić, co jest główną różnicą kosztową wobec głowicy z segmentami.
Tak, i to nie tylko ze względu na pył krzemionkowy uwalniany przy szlifowaniu na sucho. GX 250 ma przyłącze Ø 50 mm i ścienną osłonę pyłową, bo urobek trzeba zebrać spod tarczy: warstwa pyłu między diamentem a betonem działa jak smar i narzędzie przestaje brać, mimo że nie jest zużyte. Odkurzacz przemysłowy z filtrem odpowiedniej klasy poprawia też widoczność krawędzi obrabianego pasa, co przy pracy przy ścianie decyduje o równości. Modele dobrane do maszyn posadzkarskich są w kategorii odkurzaczy do szlifierek i frezarek.
Maszyny do tych tarcz stoją w szlifierkach do betonu i planetarnych szlifierkach do betonu. Narzędzia wymienne — segmenty w gradacjach 20–120, segmenty PCD i pady polerskie — są w padach i segmentach diamentowych. Odciąg pyłu, bez którego praca na sucho nie ma sensu, znajdziesz w odkurzaczach do szlifierek i frezarek.
Niezbędne pliki cookie utrzymują koszyk i logowanie — bez nich sklep nie działa. Pozostałych używamy, żeby liczyć ruch i dobierać reklamy, i włączamy je dopiero za Twoją zgodą. Decyzję zmienisz w każdej chwili linkiem „Ustawienia cookies” w stopce. Polityka cookies
Niezbędne
Koszyk, logowanie, bezpieczeństwo formularzy i zapamiętanie tej decyzji. Bez nich sklep nie zadziała, więc nie wymagają zgody.
Toolsa
Analityczne
Liczymy odsłony i ścieżki zakupowe, żeby wiedzieć, co w sklepie nie działa. Dane oglądamy zbiorczo.
Google Analytics · Microsoft Clarity
Marketingowe
Pokazujemy nasze reklamy poza sklepem i sprawdzamy, które z nich prowadzą do zakupu. Tu trafiają też zapytania z formularza telefonicznego.
Google Ads · OptinMonster · Zadarma