Akcesoria

Statywy i akcesoria do wiertnic

1 produkt

Statyw do wiertnicy nie jest podstawką pod silnik. To on wyznacza trzy rzeczy, których sama maszyna nie określa: największą średnicę, jaką da się wywiercić, głębokość osiągalną z jednego zamocowania i to, czy otwór wyjdzie prostopadły.

1 produkt

Producent, nie pośrednik Maszyny Toolsa to nasze konstrukcje — znamy je od strony projektu, nie katalogu.
Serwis i części na miejscu Części zużywalne trzymamy w magazynie — maszyna nie czeka na dostawę z zagranicy.
Wysyłka z konkretną datą Przy każdej pozycji piszemy dzień dostawy, nie „24–48 h".
Dobór pod obiekt Napisz, jaka warstwa i jaka powierzchnia — dobierzemy maszynę i osprzęt. +48 732 081 091

DS 250 obsługuje średnice do 252 mm, ma kolumnę 900 mm o przekroju 55 × 60 mm, przesuw 600 mm i waży 16,5 kg. DS 400 idzie do 402 mm, ma kolumnę 2000 mm o przekroju 70 × 70 mm, przesuw 1650 mm i waży 27,8 kg.

Dopasowanie silnika jest przypisane wprost: DS 250 przyjmuje DD 18, DD 22 i DDB 26, a DS 400 — DD 33. Postawienie mocniejszego silnika na mniejszym statywie nie zwiększa zakresu ani o milimetr, bo ogranicza go konstrukcja nośna, nie moc.

Czytaj dalejZwiń

Silniki i gotowe zestawy są w wiertnicach na statywie, koronki w wiertłach koronowych diamentowych, a sposoby mocowania statywu do podłoża opisuje kategoria nadrzędna.

Kolumna i przesuw — dwie liczby, które wyznaczają zakres pracy

Zakres przesuwu to długość, na jakiej sanie z silnikiem mogą zjechać w dół, czyli głębokość otworu osiągalna z jednego zamocowania. W DS 250 jest to 600 mm, w DS 400 — 1650 mm. Przy ścianie o grubości 40 cm oba wystarczą; przy przewiercie przez strop z warstwami albo przez mur fundamentowy różnica przesądza o tym, czy robotę da się wykonać bez przekładania statywu.

Przekrój kolumny — 55 × 60 mm wobec 70 × 70 mm — odpowiada za sztywność. Koronka o dużej średnicy działa na kolumnę momentem, który próbuje ją wygiąć; im większe ugięcie, tym bardziej otwór ucieka od prostopadłości, a koronka pracuje jednym bokiem i zużywa się nierówno. Dlatego zakres 402 mm wymaga grubszej kolumny, a nie tylko mocniejszego silnika.

Trzecią liczbą jest podstawa: 400 × 230 mm w DS 250 i 410 × 330 mm w DS 400. Większa powierzchnia rozkłada siłę mocowania na większy obszar posadzki — co ma znaczenie tam, gdzie podłoże nie jest litym betonem.

Parametry statywów Toolsa

Parametr DS 250 DS 400
Maks. średnica wiercenia 252 mm 402 mm
Zakres przesuwu 600 mm 1650 mm
Kolumna 55 × 60 × 900 mm 70 × 70 × 2000 mm
Podstawa montażowa 400 × 230 mm 410 × 330 mm
Wymiary 970 × 400 × 570 mm 2000 × 370 × 470 mm
Masa 16,5 kg 27,8 kg
Pasujące silniki DD 18 · DD 22 · DDB 26 DD 33
Karta DS 250 DS 400

Zwróć uwagę na relację między maksymalną średnicą statywu a zakresem silnika. DS 250 deklaruje 252 mm, a największy przypisany do niego silnik — DD 22 — wierci do 220 mm. Statyw ma więc zapas, i tak być powinno: to konstrukcja nośna ma być mocniejsza od tego, co na niej pracuje, a nie odwrotnie.

Dlaczego prostopadłość zależy od statywu, a nie od operatora

Przy wierceniu z ręki kierunek utrzymuje człowiek i po kilkudziesięciu centymetrach otwór zaczyna uciekać. Na statywie kierunek jest ustalony raz, przy mocowaniu podstawy, a sanie mogą się poruszać wyłącznie wzdłuż kolumny. Operator dozuje posuw korbą — nie prowadzi maszyny.

Ma to trzy praktyczne skutki. Otwór wychodzi prostopadły na całej długości, więc rura albo przewód wchodzi bez naciągania. Koronka pracuje całym obwodem, a nie jednym bokiem, więc segmenty zużywają się równo i tarcza żyje dłużej. I wreszcie rdzeń wychodzi w jednym kawałku, co przy grubych ścianach oszczędza czas wybierania urobku.

Warunkiem jest sztywne zamocowanie podstawy. Statyw, który drga, przenosi te drgania na koronkę — a wtedy wszystkie trzy korzyści znikają naraz. Sposoby mocowania i warunki każdego z nich opisuje kategoria nadrzędna.

Jak dobrać statyw

Najpierw sprawdź, jaki masz silnik

Dopasowanie jest przypisane wprost i nie ma tu miejsca na przybliżenia: DS 250 przyjmuje DD 18, DD 22 i DDB 26, a DS 400 jest przeznaczony dla DD 33. Jeśli kupujesz jedno i drugie naraz, prościej sięgnąć po gotowy zestaw z wiertnic na statywie.

Policz głębokość, nie tylko średnicę

Przesuw 600 mm wystarcza do ścian i stropów o typowej grubości. 1650 mm w DS 400 to inna klasa zadań: przewierty przez mury fundamentowe, przegrody warstwowe i wszystkie sytuacje, w których przekładanie statywu w połowie otworu oznaczałoby utratę osi.

Sprawdź, w czym zamocujesz podstawę

Podstawa 400 × 230 lub 410 × 330 mm musi mieć się o co oprzeć. W litym betonie problemu nie ma; w cienkiej wylewce, na płytkach albo przy pracy na ścianie sposób mocowania trzeba przemyśleć przed wyjazdem, bo od niego zależy, czy statyw w ogóle stanie.

Doważ transport

16,5 i 27,8 kg to masy samych statywów; do tego dochodzi silnik (8–15,3 kg), koronki, mocowanie i woda. DS 400 ma przy tym 2 m długości, więc nie każdy samochód go zmieści — to bywa ważniejsze niż sama masa.

Pytania i odpowiedzi

Do czego służy statyw do wiertnicy?

Statyw utrzymuje silnik wiertnicy w stałej osi i pozwala prowadzić posuw korbą, zamiast siłą rąk. Wyznacza przy tym trzy rzeczy, których sama maszyna nie określa: największą średnicę możliwą do wywiercenia, głębokość osiągalną z jednego zamocowania oraz prostopadłość otworu. W naszej ofercie DS 250 obsługuje średnice do 252 mm przy przesuwie 600 mm, a DS 400 do 402 mm przy przesuwie 1650 mm.

Który statyw pasuje do mojej wiertnicy?

Dopasowanie jest przypisane wprost: DS 250 przyjmuje silniki DD 18, DD 22 i DDB 26, a DS 400 jest przeznaczony dla DD 33. Nie jest to kwestia uniwersalnego mocowania — statyw musi wytrzymać moment odpowiadający największej koronce danego silnika. Postawienie mocniejszej maszyny na mniejszym statywie nie zwiększa jej zakresu, bo ogranicza go konstrukcja nośna, a nie moc silnika.

Co oznacza zakres przesuwu?

To długość, na jakiej sanie z silnikiem mogą zjechać w dół po kolumnie, czyli maksymalna głębokość otworu wykonana z jednego zamocowania statywu. DS 250 ma 600 mm, DS 400 aż 1650 mm. Przy ścianie o typowej grubości oba wystarczą, ale przy przewiercie przez mur fundamentowy albo przegrodę warstwową dłuższy przesuw decyduje o tym, czy robotę da się wykonać bez przekładania statywu i utraty osi.

Dlaczego grubsza kolumna jest potrzebna do większych średnic?

Bo koronka o dużej średnicy działa na kolumnę momentem, który próbuje ją wygiąć. Im większe ugięcie, tym bardziej otwór ucieka od prostopadłości, a koronka zaczyna pracować jednym bokiem i zużywa się nierówno. Dlatego zakres 402 mm w DS 400 wymaga kolumny o przekroju 70 × 70 mm, podczas gdy DS 250 przy zakresie 252 mm wystarcza przekrój 55 × 60 mm.

Czy statyw poprawia jakość otworu?

Tak, i to na trzy sposoby naraz. Otwór wychodzi prostopadły na całej długości, więc rura lub przewód wchodzi bez naciągania. Koronka pracuje całym obwodem zamiast jednym bokiem, więc segmenty zużywają się równo i koronka żyje dłużej. Rdzeń wychodzi w jednym kawałku, co przy grubych przegrodach oszczędza czas wybierania urobku. Warunkiem wszystkich trzech jest sztywne zamocowanie podstawy.

Ile waży statyw i czy zmieści się w samochodzie?

DS 250 waży 16,5 kg przy wymiarach 970 × 400 × 570 mm, więc mieści się w bagażniku i przenosi go jedna osoba. DS 400 waży 27,8 kg, ale ważniejsza bywa jego długość — 2 m, bo tyle ma kolumna. Nie każdy samochód dostawczy to przyjmie bez składania siedzeń. Do masy statywu trzeba jeszcze doliczyć silnik, koronki, mocowanie i wodę.

Dlaczego statyw ma większy zakres niż silnik?

Bo tak być powinno. DS 250 deklaruje 252 mm, a największy przypisany do niego silnik — DD 22 — wierci do 220 mm. Konstrukcja nośna ma być mocniejsza od tego, co na niej pracuje, żeby przy maksymalnej średnicy nadal zostawał zapas sztywności. Odwrotna sytuacja, czyli silnik o zakresie większym niż statyw, oznacza pracę na granicy wytrzymałości kolumny i otwory uciekające od pionu.

Co jest potrzebne oprócz statywu i silnika?

Koronka dobrana do materiału i średnicy, mocowanie podstawy do podłoża oraz sposób podania i odbioru wody, jeśli wierci się na mokro. Przy pracy nad pomieszczeniem użytkowanym dochodzi zabezpieczenie otworu, żeby woda nie poszła w dół. Koronki są w wiertłach koronowych diamentowych, a szlam zbierają odkurzacze do wody i szlamu.

Powiązane kategorie

Silniki i gotowe zestawy ze statywem są w wiertnicach na statywie, a maszyny do pracy z ręki — w ręcznych wiertnicach do betonu. Koronki dobrane do materiału i średnicy znajdziesz w wiertłach koronowych diamentowych. Sposoby mocowania statywu i cały kontekst wiercenia opisuje kategoria nadrzędna.