Pompy zatapialne do szlamu i ścieków

Karta każdej pompy podaje maksymalną wydajność i maksymalną wysokość podnoszenia — i to jest najczęściej źle czytana para wartości w całym asortymencie budowlanym. Te dwa maksima wykluczają się nawzajem.

18 m³/h pompa osiąga przy zerowej wysokości podnoszenia, czyli wylewając wodę tuż obok siebie. 10 m wysokości osiąga przy zerowym przepływie, czyli gdy woda tylko stoi w wężu. Rzeczywista praca leży pomiędzy: TAX10-10-0.8 przy 10 m podnoszenia daje 10 m³/h, a nie 18.

Dlatego przy doborze liczy się punkt pracy, a nie żadne z maksimów osobno. Sprawdza się realną różnicę poziomów — od dna wykopu do miejsca zrzutu — i dopiero przy tej wysokości odczytuje wydajność. Pompa dobrana po samej liczbie „18 m³/h" na budowie zawsze rozczarowuje.

Wszystkie pompy mają króciec 2" (50–52 mm) i pracują w cieczy o temperaturze do +50°C. Seria TAX zasysa od poziomu 2 mm, czyli praktycznie do sucha — to jest ta cecha, dla której trzyma się taką pompę na budowie, a nie sama wydajność.

Wersje z literą F mają wyłącznik pływakowy — czujnik unoszący się na powierzchni, który załącza pompę po podniesieniu się poziomu i wyłącza po jego opadnięciu. Różnica nie polega na wygodzie.

Pompa zatapialna pracująca na sucho traci chłodzenie, bo to przetłaczana ciecz odbiera ciepło z silnika. Kilkanaście minut biegu w pustym wykopie potrafi ją uszkodzić. W wykopie, który napełnia się nierównomiernie — po deszczu, z sączeń, przy obniżaniu zwierciadła — nikt nie pilnuje pompy przez całą dobę, i to jest sytuacja, w której pływak zwraca się przy pierwszym użyciu.

Wersje bez pływaka mają sens tam, gdzie dopływ jest stały i ktoś jest przy pompie: przy odwadnianiu w trakcie robót, przy przepompowywaniu z jednego zbiornika do drugiego, przy pracy z ręcznym sterowaniem.

Seria TAX jest przeznaczona do wody zanieczyszczonej: deszczówki z wykopu, wody z piaskiem, mętnej wody po opadach. Radzi sobie z zawiesiną, ale nie jest maszyną do materiału włóknistego.

Seria TAPWA ma na wlocie mieszadło, które utrzymuje osad w zawiesinie i nie pozwala mu zbić się w warstwę na dnie. Dzięki temu pompa pracuje w ściekach i w cieczy z osadem, którego zwykła pompa zatapialna nie podniosłaby — bo zassałaby wodę znad osadu i zostawiła go na miejscu.

Drugą różnicą jest wysokość podnoszenia: 15 i 30 m wobec 6–10 m w serii TAX. To konsekwencja zastosowania — ścieki trzeba zwykle podnieść do istniejącej instalacji, a nie wylać obok wykopu.

Zmierz różnicę poziomów, nie głębokość wykopu

Wysokość podnoszenia liczy się od lustra cieczy do punktu zrzutu, a nie od dna. Do tego dochodzą opory w wężu, które rosną z jego długością i maleją z średnicą. Praktycznie: jeśli zrzut jest 8 m wyżej, pompa o maksymalnej wysokości 6 m nie przetłoczy nic, niezależnie od tego, że jej maksymalna wydajność wynosi 18 m³/h.

Ustal, co jest w wodzie

Czysta woda po deszczu, woda z piaskiem, woda z osadem i ścieki to cztery różne zadania. Do trzech pierwszych wystarcza TAX; przy osadzie, który zbija się na dnie, i przy ściekach potrzebne jest mieszadło, czyli seria TAPWA. Pompa dobrana za „czysto" zapycha się w pierwszej godzinie.

Sprawdź zasilanie

Pięć z sześciu pomp pracuje z gniazda 230 V. Najmocniejsza, TAPWA15-20-2.2, wymaga 400 V — co na wykopie bez rozdzielni przesądza sprawę wcześniej niż jakikolwiek parametr hydrauliczny.

Zdecyduj, czy pompa ma pracować bez nadzoru

Jeśli tak — wersja z pływakiem. Praca na sucho pozbawia pompę chłodzenia, a wykop rzadko napełnia się równomiernie. Jeśli ktoś jest przy pompie i dopływ jest stały, wersja bez pływaka jest prostsza i tańsza.

Węże strażackie, przewody i osprzęt są w wężach i osprzęcie do pomp. Przy dużych objętościach i pracy bez zasilania elektrycznego właściwe są motopompy szlamowe, a do wody czystej i instalacji domowych — pompy hydroforowe. Resztki wody i szlam z posadzki zbierają odkurzacze do szlamu.